Vanaf nu kijken we elke maand nog meer uit naar het infoblad van de club: Dries Jaspers, kersvers verantwoordelijke 'onthaal', informeert ons met waargebeurde tkc-toogverhalen. Oh ja, tips voor een nog beter onthaal (vanuit je ervaring als nieuwkomer of oude rot) mag je doormailen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

 

De legende van den slappen spanriem

We noteren het jaar des heren 1323. Het is een zonnige vroege lentedag eind februari.

Een stel kajakkadetten gaat ver voorbij de vijandelijke linies de beruchte Biesbosch infiltreren om aldaar het
scheepsverkeer lam te leggen. Het is versbakken A-brevethouder William Withewater zijn eerste expeditie.
William is voor dag en bever tijdig op de club, vanuit goed kameraadschap en om zijn trawanten gewillig te
zijn, laadt William alle boten al op de revolutionaire oorlogsmachine “den remork”.


Fier als een konijn met een vers opgegraven worteltje staat hij te glunderen wanneer zijn grote voorbeelden
in verspreide slagorde aankomen. De oude oorlogsveteranen zijn opgetogen dat hun zwaar gefolterde ruggen gespaard blijven van het til- en
hefwerk. Allen bestijgen de huifkar en vol goede moed vatten ze hun queeste aan.


Doch het onheil wacht hen op… Het hobbelige pad schudt “den remork” onzacht heen en weer. Beetje bij
beetje lossen de spanriemen omdat William in zijn zenuwachtig enthousiasme vergeten is de dubbele knoop
te leggen...


Bij de zwaar bevochte grens nabij het Ollands Diep, waar legers van beide kanten ernstige verliezen lijden,
gebeurt het onvermijdbare. Het karrenwiel slaat tegen de rand van een krater. De koetsier trekt hard aan
de teugels. Deze noodstop lanceert de kajaks als dikke pijlen doorheen de huifkar. De kajakpunten
doorboren ongenadig onze expeditieleden. De paarden schrikken op van het gruwelijke tafereel en storten
zich naar beneden recht in het oneindig gapende Ollands Diep… De bemanning en hun kajaks werden nooit
teruggevonden.


Tot op vandaag hoort men op het water, wanneer het stevig waait en de golven over de kajakboeg rollen,
nog duidelijk de hese doffe stem van William Withewater:
Ieder laadt zijn eigen boot met eigen spanriem…
met eigen spanriiiiieeeee…